Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ’ Category

Από τις αρχές του 2012 η συνδικαλιστική παράταξη Π.Α.Κ./Ο.Λ.Π. αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης παράταξης με τ’ όνομα Νέα Ενωτική Κίνηση (Ν.Ε.Κ.) /Ο.Λ.Π.   Με αυτό το σχήμα συμμετείχε στις εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων των εργαζομένων στο Δ.Σ. της Ένωσης Μονίμων Υπαλλήλων (Ε.Μ.Υ.) /Ο.Λ.Π. και αντιπροσώπων τους στο συνέδριο της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδας (ΟΜ.Υ.Λ.Ε.). Κατά συνέπεια το συγκεκριμένο μπλογκ θα πάψει να λειτουργεί. Το μπλογκ της καινούργιας παράταξης είναι το:  http://olpnek.wordpress.com/ 

Advertisements

Read Full Post »

Φέτος, 38 χρόνια μετά από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, ο συμβολισμός της ημέρας είναι πιο έντονος ποτέ.

Τότε ο λαός ξεσηκωνόταν για ν’ ανατρέψει μία στρατιωτική χούντα, σήμερα ξεσηκωνόμαστε για ν’ ανατρέψουμε μία οικονομική χούντα που στο όνομα των αγορών καταστρέφει την κοινωνία. Μια οικονομική χούντα την οποία, στ’ όνομα της σωτηρίας της πατρίδας, παλεύει να διατηρήσει μια κυβέρνηση συνονθύλευμα των συνεχιστών της μεταπολίτευσης με αυτούς της χουντικής επταετίας, μια κυβέρνηση ντροπής που έσφιξε τα χέρια, 38 χρόνια μετά, με τους πατριδοκάπηλους και τους υπονομευτές της δημοκρατίας.   

Το ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ γίνεται ξανά το σύνθημα της εποχής μας για ν’ αντισταθούμε στην πολιτική της μόνιμης λιτότητας και εξαθλίωσης, της κατάργησης των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου της χώρας και κοινωνικών αγαθών όπως η παιδεία και η υγεία.   

 

Κατά κοινή ομολογία διανύουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση συμπεριλαμβανόμενης και του 1929, με ένα πρόσθετο ποιοτικό στοιχείο, ότι η σημερινή συνοδεύεται και από μία περιβαλλοντική κρίση.  Το οικονομικό μοντέλο του νεο-φιλελευθερισμού, με το παράλογο μοντέλο παραγωγής που έχει υιοθετήσει προκειμενου να μεγιστοποιεί τα κέρδη του, εκτός από την κοινωνία, καταστρέφει και τον πλανήτη. 

Το κεφάλαιο προκειμένου να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του έχει καταστρέψει την παραγωγή σε τοπικό επίπεδο, παράγει σε περιοχές του πλανήτη με εξευτελιστικά μεροκάματα και χωρίς εργασιακά δικαιώματα.  Προωθεί μοντέλα υπερκατανάλωσης.

Οι διάφορες χώρες ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα είναι η πρωταθλήτρια στην όσο τo δυνατό μεγαλύτερη υποβάθμιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και στη διάλυση του κοινωνικού κράτους.

 

Η κρίση δεν ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά από τη μητρόπολη του νεο-φιλευθερισμού τις ΗΠΑ το 2008 και στη συνέχεια πήγε στη Βρετανία.  Η κρίση δεν τελείωσε στην Ελλάδα, συνεχίζεται και εξαπλώνεται.  Η Ιταλία είναι το επόμενο θύμα και η Γαλλία και το Βέλγιο είναι στον προθάλαμο.  Οι πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται σε όλες τις χώρες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα, καταστρέφουν την κοινωνία και γιγαντώνουν την κρίση.  Οι τραπεζίτες που ωμά υποκαθιστούν τους πολιτικούς στην διακυβέρνηση της Ελλάδας και τώρα της Ιταλίας αποκλειστικό στόχο τους έχουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των αγορών, και όχι τα συμφέροντα της κοινωνίας.

 

Η μόνη λύση είναι η συνολική ανατροπή τους.  Αυτό μόνο οι λαοί μπορούν να το καταφέρουν.  Ο καθένας στη χώρα του και όλοι μαζί.  Οι λαοί φαίνεται να το συνειδητοποιούν.  Τον τελευταίο χρόνο το Κίνημα των Αγανακτισμένων που ξεκίνησε από την Ισπανία, πέρασε στην Ελλάδα και από εδώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι η απάντηση.  Τα συνδικάτα που ξεσηκώνονται και ενώνονται με αυτόν τον κόσμο είναι απάντηση.  Οι δράσεις ανυπακοής και αλληλεγγύης ενάντια στα χαράτσια είναι η απάντηση. 

 

Τον Ιούνιο που πέρασε τα διαφορετικά ποτάμια ανθρώπων που διαμαρτύρονταν, συναντήθηκαν στις διαδηλώσεις εκείνων των ημερών.  Το ίδιο συνέβη την 28η Οκτωβρίου, όπου το ΟΧΙ, έγινε ΟΧΙ στο Μνημόνιο, και η Αντίσταση, Αντίσταση στην Τρόικα και στις επιταγές της.  Στις 17 Νοέμβρη πρέπει για άλλη μία φορά αυτό το ΟΧΙ ν’ ακουστεί στους δρόμους της χώρας απ’ όλους τους πολίτες αυτής της χώρας, εργαζόμενους, άνεργους, νεολαίους.

 

Το ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ που από το καλοκαίρι ακούγεται σε όλες τις πλατείες της χώρας εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, τα ονόματα των αποδεκτών έχουν αλλάξει μόνο.

Το σύνθημα ‘Η ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ μας ενώνει όλους, δείχνοντας τον δρόμο στους νέους αγώνες που έρχονται, συμπυκνώνοντας το σύγχρονο μήνυμα του Πολυτεχνείου.   Και όπως εύστοχα παρατήρησε το κίνημα «κατάληψης της Wall Street” εμείς είμαστε το 99% του πληθυσμού του πλανήτη.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ στις 3.00 μ.μ.

Read Full Post »

Πριν από μία εβδομάδα, στα πλαίσια της Ένωσης Λιμένων Ελλάδας δια στόματος του καινούργιου Γενικού Γραμματέα Λιμένων μάθαμε τις προθέσεις της κυβέρνησης για τη λιμενική πολιτική της χώρας. 

Κρατάμε και σχολιάζουμε ορισμένα σημεία: 

  1. Τη θετική αποτίμηση της σύμβασης παραχώρησης με την Cosco.  Για χάρη της επιχειρηματολογίας στρεβλώνεται συνειδητά η πραγματικότητα.  Έτσι διαπιστώνουμε την εξαιτίας του ανταγωνισμού άνοδο της παραγωγικότητας.  Τα νούμερα αποδεικνύουν το αντίθετο, αλλά τόσο το χειρότερο γι΄αυτά.  Φυσικά καμία αναφορά δεν γίνεται στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον προβλήτα ΙΙ. Ενδεικτικά θυμίζουμε το πολλαπλό καθεστώς υπεργολαβιών, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, την εκ περιτροπής απασχόληση, τις σύγχρονες μεθόδους διοίκησης που στηρίζονται στην επαπειλούμενη απόλυση και στις συλλογικές τιμωρίες. Δεν γίνεται αναφορά ούτε στα ατυχήματα που έχουν συμβεί και που βασικές αιτίες είναι η ασφυκτική πίεση που ασκείται στο κατά κύριο λόγο μη εκπαιδευμένο προσωπικό που χρησιμοποιείται στο τέρμιναλ. Βέβαια με τις εξελίξεις του τελευταίου καιρού και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων και την πριμοδότηση των επιχειρησιακών συμβάσεων δεν θα μας έκανε εντύπωση αν απονέμονταν στην Cosco βραβείο καινοτομίας για το μοντέλο διοίκησης και εργασιακών συνθηκών που έχει υιοθετήσει.
  2. Επιχαίρει ο Γενικός Γραμματέας Λιμένων που το ελληνικό κράτος δεν χρειάστηκε να πληρώσει ούτε ένα ευρώ για το νέο εξοπλισμό του τέρμιναλ.  Για την ιστορία να θυμήσουμε ότι το ελληνικό κράτος ποτέ δεν είχε πληρώσει παλιότερα για επενδύσεις στο λιμάνι.  Ο ΟΛΠ ήταν διαχρονικά κερδοφόρος και οι επενδύσεις γινόταν με ίδιους πόρους.  Επιπροσθέτως τα κέρδη επανεπενδύονταν σε τομείς όπως ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση του λιμανιού, σε ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους και αποδίδονταν με τη μορφή φόρων στο κράτος.  Σήμερα εξαιτίας του ιδιαίτερα ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος που έχει εφαρμοστεί στην Cosco το ελληνικό κράτος στερείται εσόδων, αφήνοντας μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους στον κινέζικο όμιλο.  Τα ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους δεν υπάρχουν.

 

Η συνειδητή στρέβλωση της πραγματικότητας εξυπηρετεί όμως τον επόμενο στόχο της κυβέρνησης που είναι κατά δήλωση πάλι του Γενικού Γραμματέα το μοντέλο των παραχωρήσεων να εφαρμοστεί και σε άλλες δραστηριότητες του λιμανιού.  Τις τελευταίες εβδομάδες, δημοσιεύματα και συνεντεύξεις φωτογραφίζουν σαν τέτοιες δραστηριότητες το car terminal και την κρουαζιέρα.

Αν αυτό εφαρμοστεί η μεγαλύτερη μερίδα των εργαζομένων που έχουν απομείνει στο ΟΛΠ θα παραμείνει άνευ αντικειμένου με συνέπεια ν’ ανοίξει ο δρόμος για την απόλυση της.

Παράλληλα με τις παραχωρήσεις δραστηριοτήτων «τρέχει» και η κατά 23,1% διάθεση σε ιδιώτες μετοχών του Ο.Λ.Π. που βάσει του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2011. Τα δημοσιεύματα μιλούν για την ύπαρξη αρκετών ενδιαφερόμενων για την αγορά του παραπάνω πακέτου μεταξύ των οποίων και η Cosco.  

Τι κάνουν τα αρμόδια συνδικαλιστικά μας όργανα για όλα αυτά;

Έχουν περάσει περίπου δύο χρόνια από τις κινητοποιήσεις μας για την μη είσοδο της Cosco στο λιμάνι.

Μέρος της τότε συμφωνίας ήταν ότι σ’ ένα διάστημα έξι μηνών θα παρουσιάζονταν η νέα λιμενική πολιτική.   Το χρονοδιάγραμμα αυτό ουδέποτε τηρήθηκε.

Στο διάστημα αυτό η πλειοψηφία της ΟΜΥΛΕ  δεν πήρε καμία πρωτοβουλία.   

Παίρνοντας υπόψη τη νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί μετά την εγκατάσταση της Cosco στον προβλήτα ΙΙ θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει στο να διεκδικούμε ένα ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας στον τομέα των εργασιακών σχέσεων στα λιμάνια, πλαίσιο που θα θωράκιζε τις εργασιακές σχέσεις και στους δύο προβλήτες.

Θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει σ’ ένα επιθυμητό μοντέλο διοίκησης των λιμανιών, να παρεμβαίνουμε στη δημόσια συζήτηση και να διεκδικούμε να έχουμε λόγο γι’ αυτό.  Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση που από την πρώτη στιγμή αποδεικνύεται τραγικά αναξιόπιστη.  Ολοι θυμόμαστε την πλήρη αντιστροφή των δηλώσεών της πριν και μετά από τις εκλογές. Αντιθέτως δίνεται η δυνατότητα σε αυτή την κυβέρνηση να καθορίσει μονομερώς τις εξελίξεις.

Εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δύσκολο, στο οποίο είμαστε αντιμέτωποι με προκλήσεις όπως η εισαγωγή της έννοιας της εργασιακής εφεδρείας. Σ’ αυτή λοιπόν τη δύσκολη συγκυρία αν αυτή η πολιτική που περιγράφηκε παραπάνω προχωρήσει, το μέλλον προοιωνίζεται πολύ χειρότερο.

Σε υπόμνημα μας τον περασμένο Ιούνιο στην ΟΜ.Υ.Λ.Ε. που κοινοποιήθηκε σε όλους και όλες   γράφαμε ότι η πολιτική αυτή δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να υπάρχει συγκρουσιακή λογική και χωρίς να προέχει η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των θιγόμενων απ’ αυτή. Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου και να πάψει να παραμένει περίπου θεατής των εξελίξεων. Να εγκαταλείψει πρακτικές προσωπικών επιδιώξεων, αδιαφανών και υπόγειων διαδρομών διευθέτησης των ανοιχτών εργασιακών μας ζητημάτων που έχουν οδηγήσει στο έλλειμμα αξιοπιστίας του. Ν’ αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πάψει να διαιωνίζει τη κρίση αντιπροσώπευσης των συμφερόντων των εργαζομένων. Να σταματήσει να είναι μέρος της κρίσης που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και να γίνει μέρος της λύσης που θα την βοηθήσει να συνέλθει από τ’ αλλεπάλληλα σοκ της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και να οργανώσει την αντίδραση της.

Read Full Post »

Εξαιτίας της μη εκπροσώπησής μας στο Δ.Σ. της ΟΜ.Υ.Λ.Ε., επιλέγουμε τη μορφή του υπομνήματος/ανοιχτής επιστολής για να εκθέσουμε τις ανησυχίες μας για τα τρέχοντα γεγονότα και ειδικότερα για τις εξελίξεις που αφορούν στα λιμάνια. Επιπλέον για ν’ αποτυπώσουμε το πώς αντιμετωπίζονται αυτές οι εξελίξεις από την Ομοσπονδία και να προτείνουμε μία σειρά από δράσεις.

Παραπάνω από ένα χρόνο παρακολουθούμε την εφαρμογή μιας καταστροφικής πολιτικής για τη χώρα, τους πολίτες, τους εργαζόμενους.

Με πρόσχημα την κρίση δανεισμού που από πολιτική επιλογή μετατράπηκε σε κρίση χρέους, οι πολίτες αυτής της χώρας περίπου ανά τρίμηνο εκφοβίζονται ότι είμαστε στο χείλος της χρεωκοπίας, η δε συνταγή που προτείνεται για να σωθούμε απ’ αυτήν είναι συνεχή σκληρά μέτρα που πρέπει να πληρώσουμε αποκλειστικά εμείς.

Η αποτυχία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου ανάπτυξης που έχει υιοθετηθεί από την Ε.Ε. και την Ελλάδα και μας οδήγησε στην κρίση επιχειρείται ν’ αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερες δόσεις νεοφιλελευθερισμού.  Η αλλαγή πολιτικής είναι εκτός της ατζέντας της επίσημης πολιτικής

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα χρόνο μετά είμαστε σε πολύ χειρότερο σημείο απ’ ότι ένα χρόνο πριν.

Χρωστάμε περισσότερα, οι εργασιακές σχέσεις, οι αμοιβές και οι συντάξεις ισοπεδώνονται, η ανεργία καλπάζει, η φτώχεια διευρύνεται. 

Μέρος της πολιτικής αυτής είναι και ένα σαρωτικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας, και των οργανισμών κοινής ωφέλειας σε συνέχεια των ιδιωτικοποιήσεων που με την μία ή την άλλη μορφή είχαν εφαρμοστεί σ’ αυτούς το προηγούμενο διάστημα. Τα λιμάνια και ειδικότερα ο Ο.Λ.Π. είναι από τους πρώτους οργανισμούς που εμφανίζονται στον κατάλογο των προς ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ.  Το ποσοστό των μετοχών του που θα παραχωρηθεί σε πρώτη φάση σε ιδιώτες δεν έχει σημασία με δεδομένες τις προθέσεις της κυβέρνησης. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αγοράζουμε μερικούς μήνες προθεσμία.

Η συνταγή που ακολουθείται κι εδώ γνωστή. Η με γρήγορους ρυθμούς απαξίωσή του και η προώθηση της εκχώρησης του σε ιδιώτες μέσα από τη απουσία πολιτικής, ορθολογικού επενδυτικού προγράμματος και την κατασπατάληση των διαθέσιμών του. Ένα πρώτο δείγμα γραφής αυτής της συνταγής είδαμε με τη σύμβαση παραχώρησης του Προβλήτα ΙΙ στη Cosco. Χθες μόλις, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. δήλωσε στα Ποσειδώνια της κρουαζιέρας ότι είναι έτοιμος για συνυπογραφή και άλλων τέτοιων «επωφελών» συμβάσεων παραχώρησης σε συγκεκριμένους τομείς, προκειμένου για νέα έργα και επενδύσεις αιχμής, ιδιαίτερα σε υποδομές και ανωδομές. 

Πως απαντά η ΟΜ.Υ.Λ.Ε. σ’ όλα αυτά; Έχουμε την εντύπωση ότι σε γενικές γραμμές αντιλαμβάνεται ότι βρισκόμαστε με μία συνολική πολιτική  που δεν περιορίζεται μόνο στα λιμάνια και σαν τέτοια πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί.  

Κατά συνέπεια ορθά συμμετέχει στο ενιαίο μέτωπο και στον συντονισμό με τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ και ορθά βγήκε ένα πρόγραμμα απεργιών το οποίο κι’ ακολουθούμε. Φτάνουν αυτά; Προφανώς όχι με δεδομένο ότι η πολιτική αυτή αναπτύσσεται ραγδαία και δεν έχουμε τα χρονικά περιθώρια να περιμένουμε να εξειδικεύσει για τα λιμάνια γιατί πολύ σύντομα θα βρεθούμε σε καταστάσεις μη αναστρέψιμες.

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν πριν από και παράλληλα με τις απεργίες.  Και πρέπει σε αυτά να εμπλακεί ενεργά, όχι απλά ν’ ακούει και ν’ ακολουθεί, όσο το δυνατόν μεγαλύτερος αριθμός μελών μας.  Αυτός πρέπει να είναι βασικός μας στόχος. 

Θα παραθέσουμε μία σειρά προτάσεις για δράσεις που κατά τη γνώμη μας πρέπει να γίνουν το επόμενο διάστημα:

  1. Να επικοινωνήσουμε με τους εργαζόμενους των άλλων ΔΕΚΟ, πιο συγκεκριμένα, μεικτά κλιμάκια συνδικαλιστών επισκέπτονται τις ΔΕΚΟ και σε ανοιχτές συνελεύσεις εξηγούν γιατί ο χώρος που ο καθένας εκπροσωπεί δεν πρέπει να πουληθεί.  Τι προσφέρει στο ελληνικό κράτος, πως βοηθά τους πολίτες, που μπορεί να βοηθήσει στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.
  2. Η ίδια διαδικασία σε επίπεδο πόλης.  Όχι σε επίπεδο φορέων μόνο, όπως έγινε την προηγούμενη φορά, που η πόλη ποτέ δεν κατάλαβε στο βαθμό που θα ήταν επιθυμητό τι γινόταν με το λιμάνι και την έλευση της Cosco.  Έτσι μπορεί ανέξοδα ο καθένας που βρίσκεται εκλεγμένος σε ένα δημόσιο πόστο ν’ αλλάζει στάση όποτε αλλάζει το κόμμα που είναι στην κυβέρνηση και δεν έχει καμία συνέπεια.  Αυτή τη φορά σε ανοιχτές συγκεντρώσεις που τις καλούμε εμείς, εξηγούμε μόνοι ή ακόμη καλύτερα από κοινού με άλλους εργαζόμενους τα ίδια πράγματα. Στον Πειραιά είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε μαζί με τους εργαζόμενους από τη Ζώνη που ήταν στον ΗΣΑΠ και έκαναν μία σειρά από εκδηλώσεις και την αφήσαμε να πάει χαμένη.
  3. Για όλα αυτά απαραίτητη είναι η ύπαρξη έντυπου υλικού και οι κοινά συμφωνημένοι στόχοι καμπάνιας. Ένα μήνα τώρα στο κομμάτι της καμπάνιας προς τα έξω δεν έχουμε βγάλει ακόμη υλικό που θα προσπαθεί να εξηγήσει στην ελληνική κοινωνία γιατί δεν πρέπει να ξεπουληθούν τα λιμάνια. Έχουμε ήδη το αρνητικό παράδειγμα της σύμβασης με την Cosco και πρέπει να το   συνδέσουμε με τα όσα ακούγονται για 51% στο δημόσιο και συμβάσεις παραχώρησης. Πανώ και υλικό για να μοιραστεί στους χρήστες του λιμανιού στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη.
  4. Είναι σε εκκρεμότητα ακόμη η σύσταση του συντονιστικού αγώνα όπου θα συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Υπάρχει αναγκαιότητα ύπαρξης ενός οργάνου που συλλογικά θα συζητάμε και θα υλοποιούμε τις αποφάσεις που έχουν παρθεί.  Τις τελευταίες εβδομάδες σαν παράταξη στις περίπου καθημερινές μας οχλήσεις για το περιεχόμενο των πανώ και των κειμένων έχουμε βαρεθεί να ακούμε παραινέσεις για να φτιάξουμε σχέδια κειμένων που όταν ετοιμάζονται και παραδίδονται κανείς δεν τα βλέπει και δεν τα συζητά. 
  5.  Έχουμε την τύχη να έχει ξεσηκωθεί ο κόσμος και να είναι επί πολλές ημέρες στις πλατείες και να συζητά τα πάντα σε καθημερινές ανοιχτές συνελεύσεις. Το κοινό που εναγωνίως αναζητούσαμε στις προηγούμενες κινητοποιήσεις μας είναι εκεί συγκεντρωμένο καθημερινά.  Οι διαδικασίες για να συζητήσουμε μαζί του είναι ανοιχτές για να τις χρησιμοποιήσουμε.  Πολλοί αντιμετωπίζουν φοβικά αυτές τις διαδικασίες.  Νομίζουμε ότι θα πρέπει να συμμετάσχουμε σαν εργαζόμενοι που μιλούν υπερασπιζόμενοι τα δημόσια αγαθά και τις ΔΕΚΟ. Ν’ ακούσουμε την κριτική για αυτές   και να διαλύσουμε τις εντυπώσεις ότι υπερασπιζόμαστε τις στρεβλή λειτουργία τους και τη διατήρηση των συντεχνιακών προνομίων μας.

Η πολιτική αυτή των εγχώριων και διεθνών κέντρων εξουσίας που απειλεί να μας ισοπεδώσει δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να υπάρχει συγκρουσιακή λογική και χωρίς να προέχει η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των θιγόμενων απ’ αυτή. Πρέπει όλοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων προτάσσοντας έναν υγιή συνδικαλισμό, γνήσιο εκφραστή των συμφερόντων των εργαζομένων, που δεν αναλώνεται σε μικροκομματικές σκοπιμότητες, δεν αγωνίζεται να διατηρήσει εσωκομματικές ισορροπίες και κυρίως δεν ετεροκαθορίζεται.  Να εμπνεύσουμε ξανά την εμπιστοσύνη και ν’ ανυψώσουμε το ηθικό στους/στις συναδέλφους-σες που είναι απογοητευμένοι-ες από τη γενικότερη κατάσταση και την αντίδραση των συνδικάτων σ’ αυτή.

 

Επειδή οι επόμενες μέρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για την απρόσκοπτη πορεία αυτής της ισοπεδωτικής πολιτικής:

 

Συμμετέχουμε δυναμικά

  • Στη 48ωρη απεργία των συνδικάτων την ερχόμενη βδομάδα, τις μέρες που θα συζητηθεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2011-2015 στη Βουλή.
  • Στις κινητοποιήσεις που θα οργανωθούν γι’ αυτό το λόγο στη Πλατεία Συντάγματος.

Read Full Post »

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι καταιγιστικές.  Παραμονές λήψης της 5ης δόσης του δανείου, στήνεται ξανά στη χώρα ένα σκηνικό κατατρομοκράτησης των πολιτών.

Οι σκηνοθέτες: τρόϊκα, κυβέρνηση, ΣΕΒ, οίκοι αξιολόγησης, πάσης φύσεως «σοβαροί» αναλυτές και δημοσιογράφοι.

Τα στοιχεία του:  Αν δεν πάρουμε τα χρήματα της δόσης στις 15 Ιουνίου πάμε σε στάση πληρωμών.  Για ν’ αποφύγουμε αυτό το ενδεχόμενο απαιτούνται αιματηρές θυσίες.  Τα συνήθη πρόβατα προς σφαγή είναι ξανά η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. 

Πιο συγκεκριμένα:

  • Με συνοπτικές διαδικασίες αποφασίστηκε η ιδιωτικοποίηση του συνόλου των Δ.Ε.Κ.Ο., μεταξύ αυτών και τα λιμάνια. 
  • Τα εργασιακά δικαιώματα στον ιδιωτικό τομέα για πολλοστή φορά μπήκαν στο στόχαστρο, με ρυθμίσεις για εξάμηνη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και αμοιβές για τους κάτω των 25 ετών εργαζομένους 20% μειωμένες σε σχέση με τις προβλεπόμενες στην Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
  • Ανακοινώθηκε συγχώνευση/κατάργηση δημόσιων φορέων και οργανισμών.  Οι 7.000 εργαζόμενοι σε αυτούς θα «αξιολογηθούν» από το ΑΣΕΠ.  Η αξιολόγηση αυτή προφανώς είναι το περιτύλιγμα για τις απολύσεις.

Η πιο σκληρή νέο-φιλελεύθερη πολιτική που καταστρέφει την ελληνική κοινωνία, καλά κρατεί.  Θα σωθεί με τη λήψη αυτών των μέτρων η οικονομία;  ΟΧΙ.  Το δημόσιο χρέος μετά από ένα χρόνο εφαρμογής του μνημονίου αυξήθηκε και στην περίπτωση που εφαρμοστούν τα νέα μέτρα σύμφωνα με στοιχεία του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ το 2013 θα χρειαστούν νέα μέτρα και επιπλέον 120 δις ευρώ νέο δάνειο.

Με την ιδιωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών η κυβέρνηση συνειδητά εγκαταλείπει τα εργαλεία εκείνα κρατικής παρέμβασης που θα βοηθούσαν να συγκρατηθεί η ελληνική κοινωνία από τη διολίσθηση προς την εξαθλίωση και να προωθηθούν πολιτικές αναδιανομής του πλούτου αυτής της χώρας.  Γιατί πράγματι «λεφτά υπάρχουν», μόνο που συνεχίζουν να φεύγουν από τις τσέπες των πολλών και να κατευθύνονται στις τσέπες των λίγων. 

Με τι τρόπους μπορεί να γίνει αυτή η παρέμβαση;  Μπορείς να επιβάλλεις στις δημόσιες ΔΕΚΟ να μην αυξήσουν τα τιμολόγια ή να μην σταματήσουν τις παροχές σε νοικοκυριά που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.  Ενδεικτικά η ΔΕΗ έχει 200.000 οφειλέτες, που όμως δεν μένουν στο σκοτάδι.  Μπορείς να ασκήσεις πολιτική επιτοκίων από ένα ισχυρό δημόσιο τραπεζικό πυλώνα.  Μπορείς να παγώσεις τα τιμολόγια στα δημόσια λιμάνια για να αποφύγεις επιπλέον αυξήσεις των ναύλων στην ακτοπλοΐα και να διευκολύνεις τις μετακινήσεις στα νησιά, την ίδια στιγμή που οι ακτοπλόοι δεν συζητούν το πάγωμα των εισιτηρίων.

Από τις δημόσιες συζητήσεις των «σοβαρών» αξιωματούχων και δημοσιογράφων ενώ περισσεύουν οι αναφορές στα οικονομικά μεγέθη, και στη κενού περιεχομένου έννοια της σωτηρίας της χώρας, απουσιάζουν εντελώς αυτοί που δίνουν περιεχόμενο σε αυτές τις έννοιες.  Αυτοί είναι οι πολίτες αυτής της χώρας.  Οι εργαζόμενοι, που βλέπουν τα δικαιώματά τους να εξανεμίζονται και οι άλλοι που είτε είναι άνεργοι, είτε δεν έχουν καταφέρει να μπουν καν στην αγορά εργασίας.  Σύμφωνα με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς είναι 1.200.000 άνθρωποι σε μία χώρα που έχει υποτυπώδεις μηχανισμούς κοινωνικής στήριξης. 

Όλοι εμείς που είμαστε αντίθετοι σ’ αυτή τη πολιτική ξαναμπαίνουμε δυναμικά στο προσκήνιο με τις καθημερινές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος και σταδιακά και στις άλλες πλατείες της χώρας.  

Εκεί μας δίνεται μία μοναδική ευκαιρία να συναντηθούμε και να εξηγήσουμε τι συμβαίνει στο χώρο δουλειάς του καθένα.  Μας δίνεται η ευκαιρία να γκρεμίσουμε πλαστούς διαχωρισμούς μεταξύ των ρετιρέ των Δ.Ε.Κ.Ο., των βολεμένων κηφήνων του Δημοσίου και των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα που στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» έχουν σαν στόχο την ισοπέδωση του συνόλου των εργαζομένων της χώρας .  Άλλωστε αν τα μέτρα περάσουν, η γενιά των 700 ευρώ θα έχει  με τη σειρά της μετατραπεί σε ρετιρέ. 

Μας δίνεται η ευκαιρία με τη διπλή μας ιδιότητα του εργαζόμενου σε Δ.Ε.Κ.Ο. αλλά και του πολίτη που κάνει χρήση των υπηρεσιών τους να μιλήσουμε για τη χρησιμότητά τους ως εργαλεία κρατικής παρέμβασης στην οικονομία και άσκησης κοινωνικής πολιτικής, να εξηγήσουμε τη στρατηγική απαξίωσής τους που βιώνουμε εδώ και χρόνια και να συζητήσουμε ένα καλύτερο τρόπο λειτουργίας τους που θα δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στο ρόλο τους που είναι η εξυπηρέτηση του συμφέροντος των πολλών. 

Μας δίνεται η δυνατότητα ν’ απαιτήσουμε να σταματήσει η καταστροφική αυτή πολιτική.  Να σταματήσει η επί δεκαετίες απαξίωση της εργασίας, πολιτική που έχει συμβάλλει διεθνώς στη δημιουργία της κρίσης χρέους και στη σημερινή κοινωνική κρίση.

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στο Συλλαλητήριο του Σαββάτου 4/6, στις 11.00 π.μ., στην Ομόνοια. με την ίδια διάθεση που συμμετέχουμε στο Σύνταγμα.

Σας καλούμε να συμμετάσχετε την Κυριακή στις 6.00 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος, στη νέα πανευρωπαϊκή ημέρας κινητοποίησης με αίτημα την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Σας καλούμε από την επόμενη εβδομάδα να συμμετάσχετε σε όποιες άλλες πλατείες οργανωθούν δράσεις από πολίτες σαν και εμάς που δεν ανέχονται άλλο να τους καταστρέφουν τη ζωή και να τους κλέβουν τα όνειρα.

Γιατί όπως λέει και ένα πανώ στην πλατεία Συντάγματος:

Θέλουμε πίσω τη ζωή μας, θέλουμε πίσω την ευτυχία μας, θέλουμε πίσω την αξιοπρέπειά μας

Read Full Post »

Συνάδελφοι-σες,

Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Δ.Σ./ΟΛΠ με την οποία μετατρέπει τη μία από τις δύο θυγατρικές του από εταιρεία Logistics σε Εταιρεία Διαχείρισης Συνδυασμένων Μεταφορών και Λιμενικών Τουριστικών Υπηρεσιών, και τη δημιουργία Αυτόνομης Διεύθυνσης Κρουαζιέρας θα συζητήσουμε και θ’ αποτιμήσουμε την πολιτική επιλογή της δημιουργίας θυγατρικών εταιρειών.

Πριν από λίγους μήνες η διοίκηση του ΟΛΠ προχώρησε στη δημιουργία δύο θυγατρικών εταιρειών.  Η μία είναι η ΝΑΥΣΟΛΠ με αντικείμενο την Ναυπηγοεπισκευή και η δεύτερη είναι η LOGISTICS, το αντικείμενό της οποίας θα ήταν η συμμετοχή του Ο.Λ.Π. μαζί με την COSCO στον διαγωνισμό για την ανάπτυξη εμπορευματικού κέντρου και υπηρεσιών Logistics στο Θριάσιο.  Και στις δύο περιπτώσεις παρά τις αρχικές αμφιβολίες τους για την Logistics οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Δ.Σ./ΟΛΠ διαφώνησαν.  Κοινός τόπος ήταν ότι δεν θεωρούσαν επαρκή την αιτιολογία για την αναγκαιότητα δημιουργίας αυτών των εταιρειών.

Η κατάσταση περίπου ένα χρόνο μετά είναι ως ακολούθως:  

Η ΝΑΥΣΟΛΠ που στόχευε ν’ οργανώσει τα διάφορα μικρά και μεσαία συνεργεία της Επισκευαστικής Ζώνης Περάματος και να προσφέρει υπηρεσίες συμβουλευτικού χαρακτήρα ώστε να μπορούν να βγουν στην αγορά μ’ ένα ελκυστικότερο πακέτο υπηρεσιών και να προσελκύσουν πελάτες, απέχει παρασάγγες από το στόχο της.  Η δραστηριότητα στη Ζώνη συνεχίζει την πτωτική της πορεία.  Η πρόβλεψη για τη χρονιά που διανύουμε είναι η δυσμενέστερη των τελευταίων χρόνων.  Η εταιρεία, αφού εξάντλησε σημαντικό μέρος από το αρχικό κεφάλαιο που της είχε δώσει προίκα ο Ο.Λ.Π. σε μισθοδοσίες του Διευθύνοντος Συμβούλου, που είναι και ο μοναδικός της υπάλληλος, και σε άλλα λειτουργικά έξοδα, ενισχύθηκε και πάλι πρόσφατα από τον Ο.Λ.Π. με άλλες 70.000 ευρώ.  Παράλληλα, τα τμήματα του Ο.Λ.Π. που ασχολούνται με πτυχές της δραστηριότητας της Ζώνης εξακολουθούν τη δραστηριότητά τους όπως και πριν χωρίς να επηρεαστούν στη λειτουργία τους από τη δημιουργία της.

Η LOGISTICS όλους αυτούς τους μήνες είναι ουσιαστικά άνευ αντικειμένου.  Ο διαγωνισμός για το Θριάσιο μετακινείται συνεχώς σε κάποιο αόρατο μέλλον ενώ αβέβαιη παραμένει και η στάση της COSCO όσον αφορά στη συμμετοχή της σ’ αυτόν, σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα.  Σταδιακά έχει εξαντλήσει και αυτή το κεφάλαιο κίνησής της για τη μισθοδοσία τους μοναδικού της υπαλλήλου που είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της και τ’ άλλα λειτουργικά της έξοδα.

Παρά τα παραπάνω η Διοίκηση επιμένει σ’ αυτό το διοικητικό μοντέλο. Με τη πρόσφατη ακατανόητη απόφαση του, το Δ.Σ.  διευρύνει τη δραστηριότητα της εταιρείας LOGISTICS με την ένταξη σ’ αυτή της ασύμβατης δραστηριότητας της παροχής υπηρεσιών κρουαζιέρας και διακίνησης επιβατών σ’ άλλα λιμάνια.  Το μόνο κατανοητό στην όλη ιστορία, είναι η εκ νέου προικοδότηση από τον ΟΛΠ της νέας εταιρείας με το ποσό των 250.000 ευρώ. 

Το πρώτο που αναρωτιέται κάποιος είναι αν ο νυν Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας που προσελήφθη με γνώμονα την επάρκειά του για τον τομέα των Logistics, επαρκεί για το νέο τομέα ευθύνης που του ανέθεσαν. Ίσως βέβαια να λειτουργεί καθησυχαστικά σ’ αυτό η πολύμηνη απραξία του και η εμπειρία από τις υπηρεσίες τεχνογνωσίας της ΝΑΥΣΟΛΠ που κανείς δεν τις αναζήτησε ποτέ αφού η πραγματικότητα της Ζώνης τις κατέστησε περιττές. 

Η υπάρχουσα δομή του οργανισμού, δεν φαίνεται να στάθηκε εμπόδιο στην πορεία του Ο.Λ.Π. προς την ηγεμονία στο χώρο της κρουαζιέρας, τώρα προκειμένου να μοιράσει τα φώτα του σε άλλα λιμάνια γιατί χρειάζεται μία άλλη δομή; Η δημιουργία αυτόνομης Διεύθυνσης Κρουαζιέρας δεν θεωρείται αρκετή για να αντιμετωπίσει τις προοπτικές που διαφαίνονται;  Αν δεν είναι το διευρυμένο αντικείμενο των υπηρεσιών κρουαζιέρας που υπαγόρευσε τη δημιουργία της τότε τι την υπαγόρευσε; Επιπλέον,  ποια θα είναι η σχέση της με τη διευρυμένης δραστηριότητας θυγατρική;  Τέλος, αυτές οι ενέργειες της Διοίκησης εντάσσονται σε κάποιο πλαίσιο λιμενικής πολιτικής που εκπορεύεται από το αρμόδιο Υπουργείο και έχει σαν στόχο την ανάπτυξη λιμενικών υποδομών και υπηρεσιών κρουαζιέρας στ’ άλλα λιμάνια ή ο  Ο.Λ.Π. αποφασίζει αυτόνομα;

Υπάρχουν περιθώρια για δαπάνες τέτοιου είδους σ’ εποχές που το κατά τα φαινόμενα «αυτόνομο κρατίδιο» Ο.Λ.Π αναρωτιέται πως θα πληρώσει την μισθοδοσία των εργαζομένων του από μήνα σε μήνα και η διοίκηση του διακηρύσσει ότι προσπαθεί να περικόψει τις λειτουργικές του δαπάνες και να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του;  Εκτός αν κατά την πάγια συνήθεια των ηγεμόνων η προσπάθεια αυτή επικεντρώνεται στους εύκολους στόχους που είναι οι εργαζόμενοι.  Οι δαπάνες της «αυλής» τους δεν συμπεριλαμβάνονται στην ατζέντα τους.

Συνάδελφοι-σες,

Για όλους τους παραπάνω λόγους καλούμε γι’ άλλη μια φορά την ΟΜ.Υ.Λ.Ε. να προχωρήσει άμεσα σε δημοσιοποίηση και δημόσια κριτική των όσων συμβαίνουν στον Ο.Λ.Π. 

Η αρνητική ψήφος στο πλαίσιο ενός Δ.Σ. και οι σποραδικές θυμωμένες ανακοινώσεις δεν αρκούν για ν’ ανακόψουν τη καταστροφική για το μέλλον του Ο.Λ.Π. πολιτική της Διοίκησης.

Read Full Post »

Συνάδελφοι-σες,

 

Λίγους μήνες αφότου ανέλαβε η νυν διοίκηση του ΟΛΠ έβγαλε στον αέρα ένα φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραμμα.  Προς μεγάλη έκπληξη όλων η κύρια στόχευσή του ήταν η Πολιτιστική Ακτή και μία σειρά έργων ιδιαίτερα δαπανηρών, δευτερεύουσας σημασίας και αμφιβόλου ανταποδοτικότητας.  Παρόλο που στο σχέδιο της Πολιτιστικής Ακτής κατ΄αρχήν δεν είμαστε αρνητικοί, διαφωνούμε κάθετα με την προτεραιότητα που του δίνεται σε βάρος άλλων κύριων λιμενικών δραστηριοτήτων.  Στους μήνες που ακολούθησαν έγιναν δύο παρουσιάσεις αυτού του σχεδίου και δρομολογήθηκε η εκκίνηση του.  Στο πλαίσιο αυτό προκηρύχθηκαν δύο διαγωνισμοί, για την αξιοποίηση από ιδιώτες, της Παγόδας και του ελικοδρομίου.  Για κανέναν από τους δύο δεν εκδηλώθηκε ενδιαφέρον και έχουν παγώσει επ’ αόριστον.  Με αυτά τα δεδομένα ο ΟΛΠ εμμένει στον σχεδιασμό του και κινείται να τον υλοποιήσει.  Το έργο το οποίο έχει σειρά είναι το monorail.  Στο πρόσφατο Δ.Σ. του ΟΛΠ αποφασίστηκε η πρόσληψη Τεχνικού Συμβούλου του έργου, του οποίου η εκτιμώμενη αμοιβή  ανέρχεται σε 1.185.504, 01 ευρώ, για τα επόμενα 3 χρόνια.

Αξίζει λίγο να σταθούμε στην περίπτωση του monorail γιατί είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του ανορθολογισμού που υπάρχει στη λήψη ορισμένων αποφάσεων.

Στην ετήσια οικονομική έκθεση του 2009 το έργο κοστολογούταν στα 60 εκ. ευρώ και προβλεπόταν να γίνει με αυτοχρηματοδότηση.  Υπήρχε δε ειδική πρόνοια για χαμηλό εισιτήριο.  Λίγους μήνες αργότερα στο Αναθεωρημένο Επενδυτικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα του 2011-15 ο προϋπολογισμός του ίδιου έργου διπλασιάστηκε και σκαρφάλωσε στα 120 εκ. ευρώ.  Αργότερα εξαιτίας της απουσίας ενδιαφέροντος από τους ιδιώτες προφανώς εξαιτίας της χαμηλής ανταποδοτικότητας του έργου, εγκαταλείπεται η ιδέα της αυτοχρηματοδότησης και το έργο αναλαμβάνει να το χρηματοδοτήσει ο ΟΛΠ.  Το αυτονόητο είναι πριν προχωρήσει κάποιος και εξαγγείλει τέτοιους σχεδιασμούς να έχει προηγηθεί μελέτη κόστους/ωφελειών και να έχει εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του έργου.  Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.  Από την πρόσφατη ανακοίνωση τύπου του ΟΛΠ προκύπτει ότι μελέτη κόστους/ωφελειών δεν υπάρχει ακόμη, άρα η διοίκηση αυθαίρετα αποφάσισε το έργο.  Όσο για τις πηγές χρηματοδότησης βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της αναφοράς και σε καμία περίπτωση δεν είναι εξασφαλισμένες.  Παρόλα αυτά η διοίκηση του ΟΛΠ προτίθεται να προχωρήσει και να χρηματοδοτήσει μία σειρά από προμελέτες, για ένα έργο που δεν είναι βέβαιο ότι είναι ωφέλιμο και δεν είναι σίγουρο ότι θα πετύχει την χρηματοδότησή του.

Πόσο ορθολογική διαχείριση πόρων είναι η ανάθεση προμελετών και η πρόσληψη Τεχνικού Συμβούλου για ένα έργο που τελικά μπορεί να κριθεί ασύμφορο;

Όσον αφορά στις πηγές χρηματοδότησης αναφέρονται τρεις διαφορετικές. ΕΣΠΑ, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και ίδιοι πόροι.  Καλό είναι να έχουμε στο νου μας ότι είναι οι εξής δύο.  ΕΣΠΑ και ίδιοι πόροι.  Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων που είναι η τρίτη πηγή,  δάνειο θα δώσει στον ΟΛΠ με επιτόκιο που συναρτάται από την οικονομική του κατάσταση και φυσικά με υποχρέωση του ΟΛΠ να το αποπληρώσει.

Περιττό να τονίσουμε ότι ο σχεδιασμός αυτός είναι ασύμβατος με την τρέχουσα οικονομική συγκυρία αλλά και με την παρούσα οικονομική κατάσταση του ΟΛΠ για την οποία η σημερινή διοίκηση έχει βαρύτατη ευθύνη. Στο λιμάνι παρακολουθούμε εδώ και μήνες τη συστηματική απαξίωση της πλέον κερδοφόρας δραστηριότητας του, του Σ.ΕΜΠΟ, προϊόν της ανορθολογικής διαχείρισης του και της μέχρι στιγμής αδυναμίας προσέλκυσης πελατών. 

Επιπλέον, πόσο ορθολογικό είναι να σπαταλούνται χρήματα σε τέτοιους αμφιβόλου σκοπιμότητας σχεδιασμούς σε μια περίοδο άγριας λιτότητας για τους εργαζομένους στο πλαίσιο της οποίας ξηλώνονται κατακτήσεις και δικαιώματα χρόνων και διαλύεται ό,τι συνιστά κοινωνικό κράτος;  Σε μια περίοδο που στο πλαίσιο αυτής της εγκληματικής πολιτικής οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ έχουμε υποστεί δύο φορές περικοπές αποδοχών και καλούμαστε να συζητήσουμε τρόπους εξορθολογισμού των λειτουργικών δαπανών μισθοδοσίας έτσι ώστε να μην υπάρξει νέα περιστολή στις αποδοχές μας; 

Ως πότε οι, μονίμως στο απυρόβλητο, Διοικούντες δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις όπως ο ΟΛΠ θα τους αντιμετωπίζουν ως όχημα ικανοποίησης των προσωπικών τους φιλοδοξιών-επιδιώξεων και των «υποχρεώσεων» τους απέναντι σε τρίτους; Ως πότε θα διαχειρίζονται κατά τέτοιο τρόπο τα οικονομικά τους και θα στέλνουν τον λογαριασμό των αποτυχημένων επιλογών τους στους εργαζόμενους και στην ελληνική οικονομία;

Read Full Post »

Older Posts »