Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Σεπτεμβρίου 2011

Πριν από μία εβδομάδα, στα πλαίσια της Ένωσης Λιμένων Ελλάδας δια στόματος του καινούργιου Γενικού Γραμματέα Λιμένων μάθαμε τις προθέσεις της κυβέρνησης για τη λιμενική πολιτική της χώρας. 

Κρατάμε και σχολιάζουμε ορισμένα σημεία: 

  1. Τη θετική αποτίμηση της σύμβασης παραχώρησης με την Cosco.  Για χάρη της επιχειρηματολογίας στρεβλώνεται συνειδητά η πραγματικότητα.  Έτσι διαπιστώνουμε την εξαιτίας του ανταγωνισμού άνοδο της παραγωγικότητας.  Τα νούμερα αποδεικνύουν το αντίθετο, αλλά τόσο το χειρότερο γι΄αυτά.  Φυσικά καμία αναφορά δεν γίνεται στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον προβλήτα ΙΙ. Ενδεικτικά θυμίζουμε το πολλαπλό καθεστώς υπεργολαβιών, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, την εκ περιτροπής απασχόληση, τις σύγχρονες μεθόδους διοίκησης που στηρίζονται στην επαπειλούμενη απόλυση και στις συλλογικές τιμωρίες. Δεν γίνεται αναφορά ούτε στα ατυχήματα που έχουν συμβεί και που βασικές αιτίες είναι η ασφυκτική πίεση που ασκείται στο κατά κύριο λόγο μη εκπαιδευμένο προσωπικό που χρησιμοποιείται στο τέρμιναλ. Βέβαια με τις εξελίξεις του τελευταίου καιρού και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων και την πριμοδότηση των επιχειρησιακών συμβάσεων δεν θα μας έκανε εντύπωση αν απονέμονταν στην Cosco βραβείο καινοτομίας για το μοντέλο διοίκησης και εργασιακών συνθηκών που έχει υιοθετήσει.
  2. Επιχαίρει ο Γενικός Γραμματέας Λιμένων που το ελληνικό κράτος δεν χρειάστηκε να πληρώσει ούτε ένα ευρώ για το νέο εξοπλισμό του τέρμιναλ.  Για την ιστορία να θυμήσουμε ότι το ελληνικό κράτος ποτέ δεν είχε πληρώσει παλιότερα για επενδύσεις στο λιμάνι.  Ο ΟΛΠ ήταν διαχρονικά κερδοφόρος και οι επενδύσεις γινόταν με ίδιους πόρους.  Επιπροσθέτως τα κέρδη επανεπενδύονταν σε τομείς όπως ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση του λιμανιού, σε ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους και αποδίδονταν με τη μορφή φόρων στο κράτος.  Σήμερα εξαιτίας του ιδιαίτερα ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος που έχει εφαρμοστεί στην Cosco το ελληνικό κράτος στερείται εσόδων, αφήνοντας μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους στον κινέζικο όμιλο.  Τα ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους δεν υπάρχουν.

 

Η συνειδητή στρέβλωση της πραγματικότητας εξυπηρετεί όμως τον επόμενο στόχο της κυβέρνησης που είναι κατά δήλωση πάλι του Γενικού Γραμματέα το μοντέλο των παραχωρήσεων να εφαρμοστεί και σε άλλες δραστηριότητες του λιμανιού.  Τις τελευταίες εβδομάδες, δημοσιεύματα και συνεντεύξεις φωτογραφίζουν σαν τέτοιες δραστηριότητες το car terminal και την κρουαζιέρα.

Αν αυτό εφαρμοστεί η μεγαλύτερη μερίδα των εργαζομένων που έχουν απομείνει στο ΟΛΠ θα παραμείνει άνευ αντικειμένου με συνέπεια ν’ ανοίξει ο δρόμος για την απόλυση της.

Παράλληλα με τις παραχωρήσεις δραστηριοτήτων «τρέχει» και η κατά 23,1% διάθεση σε ιδιώτες μετοχών του Ο.Λ.Π. που βάσει του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2011. Τα δημοσιεύματα μιλούν για την ύπαρξη αρκετών ενδιαφερόμενων για την αγορά του παραπάνω πακέτου μεταξύ των οποίων και η Cosco.  

Τι κάνουν τα αρμόδια συνδικαλιστικά μας όργανα για όλα αυτά;

Έχουν περάσει περίπου δύο χρόνια από τις κινητοποιήσεις μας για την μη είσοδο της Cosco στο λιμάνι.

Μέρος της τότε συμφωνίας ήταν ότι σ’ ένα διάστημα έξι μηνών θα παρουσιάζονταν η νέα λιμενική πολιτική.   Το χρονοδιάγραμμα αυτό ουδέποτε τηρήθηκε.

Στο διάστημα αυτό η πλειοψηφία της ΟΜΥΛΕ  δεν πήρε καμία πρωτοβουλία.   

Παίρνοντας υπόψη τη νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί μετά την εγκατάσταση της Cosco στον προβλήτα ΙΙ θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει στο να διεκδικούμε ένα ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας στον τομέα των εργασιακών σχέσεων στα λιμάνια, πλαίσιο που θα θωράκιζε τις εργασιακές σχέσεις και στους δύο προβλήτες.

Θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει σ’ ένα επιθυμητό μοντέλο διοίκησης των λιμανιών, να παρεμβαίνουμε στη δημόσια συζήτηση και να διεκδικούμε να έχουμε λόγο γι’ αυτό.  Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση που από την πρώτη στιγμή αποδεικνύεται τραγικά αναξιόπιστη.  Ολοι θυμόμαστε την πλήρη αντιστροφή των δηλώσεών της πριν και μετά από τις εκλογές. Αντιθέτως δίνεται η δυνατότητα σε αυτή την κυβέρνηση να καθορίσει μονομερώς τις εξελίξεις.

Εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δύσκολο, στο οποίο είμαστε αντιμέτωποι με προκλήσεις όπως η εισαγωγή της έννοιας της εργασιακής εφεδρείας. Σ’ αυτή λοιπόν τη δύσκολη συγκυρία αν αυτή η πολιτική που περιγράφηκε παραπάνω προχωρήσει, το μέλλον προοιωνίζεται πολύ χειρότερο.

Σε υπόμνημα μας τον περασμένο Ιούνιο στην ΟΜ.Υ.Λ.Ε. που κοινοποιήθηκε σε όλους και όλες   γράφαμε ότι η πολιτική αυτή δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να υπάρχει συγκρουσιακή λογική και χωρίς να προέχει η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των θιγόμενων απ’ αυτή. Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου και να πάψει να παραμένει περίπου θεατής των εξελίξεων. Να εγκαταλείψει πρακτικές προσωπικών επιδιώξεων, αδιαφανών και υπόγειων διαδρομών διευθέτησης των ανοιχτών εργασιακών μας ζητημάτων που έχουν οδηγήσει στο έλλειμμα αξιοπιστίας του. Ν’ αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πάψει να διαιωνίζει τη κρίση αντιπροσώπευσης των συμφερόντων των εργαζομένων. Να σταματήσει να είναι μέρος της κρίσης που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και να γίνει μέρος της λύσης που θα την βοηθήσει να συνέλθει από τ’ αλλεπάλληλα σοκ της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και να οργανώσει την αντίδραση της.

Advertisements

Read Full Post »