Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Από τις αρχές του 2012 η συνδικαλιστική παράταξη Π.Α.Κ./Ο.Λ.Π. αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης παράταξης με τ’ όνομα Νέα Ενωτική Κίνηση (Ν.Ε.Κ.) /Ο.Λ.Π.   Με αυτό το σχήμα συμμετείχε στις εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων των εργαζομένων στο Δ.Σ. της Ένωσης Μονίμων Υπαλλήλων (Ε.Μ.Υ.) /Ο.Λ.Π. και αντιπροσώπων τους στο συνέδριο της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδας (ΟΜ.Υ.Λ.Ε.). Κατά συνέπεια το συγκεκριμένο μπλογκ θα πάψει να λειτουργεί. Το μπλογκ της καινούργιας παράταξης είναι το:  http://olpnek.wordpress.com/ 

Φέτος, 38 χρόνια μετά από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, ο συμβολισμός της ημέρας είναι πιο έντονος ποτέ.

Τότε ο λαός ξεσηκωνόταν για ν’ ανατρέψει μία στρατιωτική χούντα, σήμερα ξεσηκωνόμαστε για ν’ ανατρέψουμε μία οικονομική χούντα που στο όνομα των αγορών καταστρέφει την κοινωνία. Μια οικονομική χούντα την οποία, στ’ όνομα της σωτηρίας της πατρίδας, παλεύει να διατηρήσει μια κυβέρνηση συνονθύλευμα των συνεχιστών της μεταπολίτευσης με αυτούς της χουντικής επταετίας, μια κυβέρνηση ντροπής που έσφιξε τα χέρια, 38 χρόνια μετά, με τους πατριδοκάπηλους και τους υπονομευτές της δημοκρατίας.   

Το ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ γίνεται ξανά το σύνθημα της εποχής μας για ν’ αντισταθούμε στην πολιτική της μόνιμης λιτότητας και εξαθλίωσης, της κατάργησης των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου της χώρας και κοινωνικών αγαθών όπως η παιδεία και η υγεία.   

 

Κατά κοινή ομολογία διανύουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση συμπεριλαμβανόμενης και του 1929, με ένα πρόσθετο ποιοτικό στοιχείο, ότι η σημερινή συνοδεύεται και από μία περιβαλλοντική κρίση.  Το οικονομικό μοντέλο του νεο-φιλελευθερισμού, με το παράλογο μοντέλο παραγωγής που έχει υιοθετήσει προκειμενου να μεγιστοποιεί τα κέρδη του, εκτός από την κοινωνία, καταστρέφει και τον πλανήτη. 

Το κεφάλαιο προκειμένου να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του έχει καταστρέψει την παραγωγή σε τοπικό επίπεδο, παράγει σε περιοχές του πλανήτη με εξευτελιστικά μεροκάματα και χωρίς εργασιακά δικαιώματα.  Προωθεί μοντέλα υπερκατανάλωσης.

Οι διάφορες χώρες ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα είναι η πρωταθλήτρια στην όσο τo δυνατό μεγαλύτερη υποβάθμιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και στη διάλυση του κοινωνικού κράτους.

 

Η κρίση δεν ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά από τη μητρόπολη του νεο-φιλευθερισμού τις ΗΠΑ το 2008 και στη συνέχεια πήγε στη Βρετανία.  Η κρίση δεν τελείωσε στην Ελλάδα, συνεχίζεται και εξαπλώνεται.  Η Ιταλία είναι το επόμενο θύμα και η Γαλλία και το Βέλγιο είναι στον προθάλαμο.  Οι πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται σε όλες τις χώρες έχουν το ίδιο αποτέλεσμα, καταστρέφουν την κοινωνία και γιγαντώνουν την κρίση.  Οι τραπεζίτες που ωμά υποκαθιστούν τους πολιτικούς στην διακυβέρνηση της Ελλάδας και τώρα της Ιταλίας αποκλειστικό στόχο τους έχουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των αγορών, και όχι τα συμφέροντα της κοινωνίας.

 

Η μόνη λύση είναι η συνολική ανατροπή τους.  Αυτό μόνο οι λαοί μπορούν να το καταφέρουν.  Ο καθένας στη χώρα του και όλοι μαζί.  Οι λαοί φαίνεται να το συνειδητοποιούν.  Τον τελευταίο χρόνο το Κίνημα των Αγανακτισμένων που ξεκίνησε από την Ισπανία, πέρασε στην Ελλάδα και από εδώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι η απάντηση.  Τα συνδικάτα που ξεσηκώνονται και ενώνονται με αυτόν τον κόσμο είναι απάντηση.  Οι δράσεις ανυπακοής και αλληλεγγύης ενάντια στα χαράτσια είναι η απάντηση. 

 

Τον Ιούνιο που πέρασε τα διαφορετικά ποτάμια ανθρώπων που διαμαρτύρονταν, συναντήθηκαν στις διαδηλώσεις εκείνων των ημερών.  Το ίδιο συνέβη την 28η Οκτωβρίου, όπου το ΟΧΙ, έγινε ΟΧΙ στο Μνημόνιο, και η Αντίσταση, Αντίσταση στην Τρόικα και στις επιταγές της.  Στις 17 Νοέμβρη πρέπει για άλλη μία φορά αυτό το ΟΧΙ ν’ ακουστεί στους δρόμους της χώρας απ’ όλους τους πολίτες αυτής της χώρας, εργαζόμενους, άνεργους, νεολαίους.

 

Το ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ που από το καλοκαίρι ακούγεται σε όλες τις πλατείες της χώρας εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, τα ονόματα των αποδεκτών έχουν αλλάξει μόνο.

Το σύνθημα ‘Η ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ μας ενώνει όλους, δείχνοντας τον δρόμο στους νέους αγώνες που έρχονται, συμπυκνώνοντας το σύγχρονο μήνυμα του Πολυτεχνείου.   Και όπως εύστοχα παρατήρησε το κίνημα «κατάληψης της Wall Street” εμείς είμαστε το 99% του πληθυσμού του πλανήτη.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ στις 3.00 μ.μ.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΛΙΜΑΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

(ΟΜ.Υ.Λ.Ε.)

 

ΕΝΩΣΗ ΜΟΝΙΜΩΝ & ΔΟΚΙΜΩΝ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΟΛΠ

 

Πειραιάς 18.11.2011

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στα πλαίσια των αποφάσεων της συνεδρίασης της Ευρωπαϊκής Ζώνης του Διεθνούς Συμβουλίου Λιμενεργατών (International Dockworkers Council-IDC) στο Helsingborg της Σουηδίας την 21 Σεπτεμβρίου 2011 αποφασίστηκε Πανευρωπαϊκή Δράση στα ευρωπαϊκά λιμάνια για την κατοχύρωση των εργασιακών σχέσεων.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στον Πειραιά εκφράζοντας την ανησυχία των Ευρωπαίων εργαζομένων στα λιμάνια για την καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων μετά την παραχώρηση των Προβλητών 2 & 3 στην COSCO (ΣΕΠ) στον Πειραιά.

Πανευρωπαϊκή Ημέρας Δράσης ορίστηκε η Τετάρτη 23 Νοεμβρίου και αφορά δίωρη στάση εργασίας σε όλα τα λιμάνια που οι εργαζόμενοι είναι μέλη του IDC. Στον Πειραιά θα προβούμε σε τρίωρη στάση εργασίας, συγκέντρωση διαμαρτυρίας, συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη και συνέντευξη τύπου.

 Το πρόγραμμα των δράσεων μας για τις 23 Νοεμβρίου διαμορφώνεται ως εξής:

07:00-10:00 Στάση Εργασίας

08:00-10:00 Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στον Πειραιά

13:00 Συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα εκδηλώσεων στα κεντρικά του ΟΛΠ, Ακτή Μιαούλη 10.

ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ

Πριν από μία εβδομάδα, στα πλαίσια της Ένωσης Λιμένων Ελλάδας δια στόματος του καινούργιου Γενικού Γραμματέα Λιμένων μάθαμε τις προθέσεις της κυβέρνησης για τη λιμενική πολιτική της χώρας. 

Κρατάμε και σχολιάζουμε ορισμένα σημεία: 

  1. Τη θετική αποτίμηση της σύμβασης παραχώρησης με την Cosco.  Για χάρη της επιχειρηματολογίας στρεβλώνεται συνειδητά η πραγματικότητα.  Έτσι διαπιστώνουμε την εξαιτίας του ανταγωνισμού άνοδο της παραγωγικότητας.  Τα νούμερα αποδεικνύουν το αντίθετο, αλλά τόσο το χειρότερο γι΄αυτά.  Φυσικά καμία αναφορά δεν γίνεται στον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στον προβλήτα ΙΙ. Ενδεικτικά θυμίζουμε το πολλαπλό καθεστώς υπεργολαβιών, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, την εκ περιτροπής απασχόληση, τις σύγχρονες μεθόδους διοίκησης που στηρίζονται στην επαπειλούμενη απόλυση και στις συλλογικές τιμωρίες. Δεν γίνεται αναφορά ούτε στα ατυχήματα που έχουν συμβεί και που βασικές αιτίες είναι η ασφυκτική πίεση που ασκείται στο κατά κύριο λόγο μη εκπαιδευμένο προσωπικό που χρησιμοποιείται στο τέρμιναλ. Βέβαια με τις εξελίξεις του τελευταίου καιρού και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων και την πριμοδότηση των επιχειρησιακών συμβάσεων δεν θα μας έκανε εντύπωση αν απονέμονταν στην Cosco βραβείο καινοτομίας για το μοντέλο διοίκησης και εργασιακών συνθηκών που έχει υιοθετήσει.
  2. Επιχαίρει ο Γενικός Γραμματέας Λιμένων που το ελληνικό κράτος δεν χρειάστηκε να πληρώσει ούτε ένα ευρώ για το νέο εξοπλισμό του τέρμιναλ.  Για την ιστορία να θυμήσουμε ότι το ελληνικό κράτος ποτέ δεν είχε πληρώσει παλιότερα για επενδύσεις στο λιμάνι.  Ο ΟΛΠ ήταν διαχρονικά κερδοφόρος και οι επενδύσεις γινόταν με ίδιους πόρους.  Επιπροσθέτως τα κέρδη επανεπενδύονταν σε τομείς όπως ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση του λιμανιού, σε ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους και αποδίδονταν με τη μορφή φόρων στο κράτος.  Σήμερα εξαιτίας του ιδιαίτερα ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος που έχει εφαρμοστεί στην Cosco το ελληνικό κράτος στερείται εσόδων, αφήνοντας μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους στον κινέζικο όμιλο.  Τα ανταποδοτικά έργα για τους παραλιμένιους δήμους δεν υπάρχουν.

 

Η συνειδητή στρέβλωση της πραγματικότητας εξυπηρετεί όμως τον επόμενο στόχο της κυβέρνησης που είναι κατά δήλωση πάλι του Γενικού Γραμματέα το μοντέλο των παραχωρήσεων να εφαρμοστεί και σε άλλες δραστηριότητες του λιμανιού.  Τις τελευταίες εβδομάδες, δημοσιεύματα και συνεντεύξεις φωτογραφίζουν σαν τέτοιες δραστηριότητες το car terminal και την κρουαζιέρα.

Αν αυτό εφαρμοστεί η μεγαλύτερη μερίδα των εργαζομένων που έχουν απομείνει στο ΟΛΠ θα παραμείνει άνευ αντικειμένου με συνέπεια ν’ ανοίξει ο δρόμος για την απόλυση της.

Παράλληλα με τις παραχωρήσεις δραστηριοτήτων «τρέχει» και η κατά 23,1% διάθεση σε ιδιώτες μετοχών του Ο.Λ.Π. που βάσει του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2011. Τα δημοσιεύματα μιλούν για την ύπαρξη αρκετών ενδιαφερόμενων για την αγορά του παραπάνω πακέτου μεταξύ των οποίων και η Cosco.  

Τι κάνουν τα αρμόδια συνδικαλιστικά μας όργανα για όλα αυτά;

Έχουν περάσει περίπου δύο χρόνια από τις κινητοποιήσεις μας για την μη είσοδο της Cosco στο λιμάνι.

Μέρος της τότε συμφωνίας ήταν ότι σ’ ένα διάστημα έξι μηνών θα παρουσιάζονταν η νέα λιμενική πολιτική.   Το χρονοδιάγραμμα αυτό ουδέποτε τηρήθηκε.

Στο διάστημα αυτό η πλειοψηφία της ΟΜΥΛΕ  δεν πήρε καμία πρωτοβουλία.   

Παίρνοντας υπόψη τη νέα πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί μετά την εγκατάσταση της Cosco στον προβλήτα ΙΙ θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει στο να διεκδικούμε ένα ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας στον τομέα των εργασιακών σχέσεων στα λιμάνια, πλαίσιο που θα θωράκιζε τις εργασιακές σχέσεις και στους δύο προβλήτες.

Θα έπρεπε να έχουμε συζητήσει και καταλήξει σ’ ένα επιθυμητό μοντέλο διοίκησης των λιμανιών, να παρεμβαίνουμε στη δημόσια συζήτηση και να διεκδικούμε να έχουμε λόγο γι’ αυτό.  Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση που από την πρώτη στιγμή αποδεικνύεται τραγικά αναξιόπιστη.  Ολοι θυμόμαστε την πλήρη αντιστροφή των δηλώσεών της πριν και μετά από τις εκλογές. Αντιθέτως δίνεται η δυνατότητα σε αυτή την κυβέρνηση να καθορίσει μονομερώς τις εξελίξεις.

Εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δύσκολο, στο οποίο είμαστε αντιμέτωποι με προκλήσεις όπως η εισαγωγή της έννοιας της εργασιακής εφεδρείας. Σ’ αυτή λοιπόν τη δύσκολη συγκυρία αν αυτή η πολιτική που περιγράφηκε παραπάνω προχωρήσει, το μέλλον προοιωνίζεται πολύ χειρότερο.

Σε υπόμνημα μας τον περασμένο Ιούνιο στην ΟΜ.Υ.Λ.Ε. που κοινοποιήθηκε σε όλους και όλες   γράφαμε ότι η πολιτική αυτή δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να υπάρχει συγκρουσιακή λογική και χωρίς να προέχει η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των θιγόμενων απ’ αυτή. Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου και να πάψει να παραμένει περίπου θεατής των εξελίξεων. Να εγκαταλείψει πρακτικές προσωπικών επιδιώξεων, αδιαφανών και υπόγειων διαδρομών διευθέτησης των ανοιχτών εργασιακών μας ζητημάτων που έχουν οδηγήσει στο έλλειμμα αξιοπιστίας του. Ν’ αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πάψει να διαιωνίζει τη κρίση αντιπροσώπευσης των συμφερόντων των εργαζομένων. Να σταματήσει να είναι μέρος της κρίσης που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και να γίνει μέρος της λύσης που θα την βοηθήσει να συνέλθει από τ’ αλλεπάλληλα σοκ της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και να οργανώσει την αντίδραση της.

Εξαιτίας της μη εκπροσώπησής μας στο Δ.Σ. της ΟΜ.Υ.Λ.Ε., επιλέγουμε τη μορφή του υπομνήματος/ανοιχτής επιστολής για να εκθέσουμε τις ανησυχίες μας για τα τρέχοντα γεγονότα και ειδικότερα για τις εξελίξεις που αφορούν στα λιμάνια. Επιπλέον για ν’ αποτυπώσουμε το πώς αντιμετωπίζονται αυτές οι εξελίξεις από την Ομοσπονδία και να προτείνουμε μία σειρά από δράσεις.

Παραπάνω από ένα χρόνο παρακολουθούμε την εφαρμογή μιας καταστροφικής πολιτικής για τη χώρα, τους πολίτες, τους εργαζόμενους.

Με πρόσχημα την κρίση δανεισμού που από πολιτική επιλογή μετατράπηκε σε κρίση χρέους, οι πολίτες αυτής της χώρας περίπου ανά τρίμηνο εκφοβίζονται ότι είμαστε στο χείλος της χρεωκοπίας, η δε συνταγή που προτείνεται για να σωθούμε απ’ αυτήν είναι συνεχή σκληρά μέτρα που πρέπει να πληρώσουμε αποκλειστικά εμείς.

Η αποτυχία του νεοφιλελεύθερου μοντέλου ανάπτυξης που έχει υιοθετηθεί από την Ε.Ε. και την Ελλάδα και μας οδήγησε στην κρίση επιχειρείται ν’ αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερες δόσεις νεοφιλελευθερισμού.  Η αλλαγή πολιτικής είναι εκτός της ατζέντας της επίσημης πολιτικής

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα χρόνο μετά είμαστε σε πολύ χειρότερο σημείο απ’ ότι ένα χρόνο πριν.

Χρωστάμε περισσότερα, οι εργασιακές σχέσεις, οι αμοιβές και οι συντάξεις ισοπεδώνονται, η ανεργία καλπάζει, η φτώχεια διευρύνεται. 

Μέρος της πολιτικής αυτής είναι και ένα σαρωτικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας, και των οργανισμών κοινής ωφέλειας σε συνέχεια των ιδιωτικοποιήσεων που με την μία ή την άλλη μορφή είχαν εφαρμοστεί σ’ αυτούς το προηγούμενο διάστημα. Τα λιμάνια και ειδικότερα ο Ο.Λ.Π. είναι από τους πρώτους οργανισμούς που εμφανίζονται στον κατάλογο των προς ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ.  Το ποσοστό των μετοχών του που θα παραχωρηθεί σε πρώτη φάση σε ιδιώτες δεν έχει σημασία με δεδομένες τις προθέσεις της κυβέρνησης. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αγοράζουμε μερικούς μήνες προθεσμία.

Η συνταγή που ακολουθείται κι εδώ γνωστή. Η με γρήγορους ρυθμούς απαξίωσή του και η προώθηση της εκχώρησης του σε ιδιώτες μέσα από τη απουσία πολιτικής, ορθολογικού επενδυτικού προγράμματος και την κατασπατάληση των διαθέσιμών του. Ένα πρώτο δείγμα γραφής αυτής της συνταγής είδαμε με τη σύμβαση παραχώρησης του Προβλήτα ΙΙ στη Cosco. Χθες μόλις, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ο.Λ.Π. δήλωσε στα Ποσειδώνια της κρουαζιέρας ότι είναι έτοιμος για συνυπογραφή και άλλων τέτοιων «επωφελών» συμβάσεων παραχώρησης σε συγκεκριμένους τομείς, προκειμένου για νέα έργα και επενδύσεις αιχμής, ιδιαίτερα σε υποδομές και ανωδομές. 

Πως απαντά η ΟΜ.Υ.Λ.Ε. σ’ όλα αυτά; Έχουμε την εντύπωση ότι σε γενικές γραμμές αντιλαμβάνεται ότι βρισκόμαστε με μία συνολική πολιτική  που δεν περιορίζεται μόνο στα λιμάνια και σαν τέτοια πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί.  

Κατά συνέπεια ορθά συμμετέχει στο ενιαίο μέτωπο και στον συντονισμό με τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ και ορθά βγήκε ένα πρόγραμμα απεργιών το οποίο κι’ ακολουθούμε. Φτάνουν αυτά; Προφανώς όχι με δεδομένο ότι η πολιτική αυτή αναπτύσσεται ραγδαία και δεν έχουμε τα χρονικά περιθώρια να περιμένουμε να εξειδικεύσει για τα λιμάνια γιατί πολύ σύντομα θα βρεθούμε σε καταστάσεις μη αναστρέψιμες.

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν πριν από και παράλληλα με τις απεργίες.  Και πρέπει σε αυτά να εμπλακεί ενεργά, όχι απλά ν’ ακούει και ν’ ακολουθεί, όσο το δυνατόν μεγαλύτερος αριθμός μελών μας.  Αυτός πρέπει να είναι βασικός μας στόχος. 

Θα παραθέσουμε μία σειρά προτάσεις για δράσεις που κατά τη γνώμη μας πρέπει να γίνουν το επόμενο διάστημα:

  1. Να επικοινωνήσουμε με τους εργαζόμενους των άλλων ΔΕΚΟ, πιο συγκεκριμένα, μεικτά κλιμάκια συνδικαλιστών επισκέπτονται τις ΔΕΚΟ και σε ανοιχτές συνελεύσεις εξηγούν γιατί ο χώρος που ο καθένας εκπροσωπεί δεν πρέπει να πουληθεί.  Τι προσφέρει στο ελληνικό κράτος, πως βοηθά τους πολίτες, που μπορεί να βοηθήσει στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.
  2. Η ίδια διαδικασία σε επίπεδο πόλης.  Όχι σε επίπεδο φορέων μόνο, όπως έγινε την προηγούμενη φορά, που η πόλη ποτέ δεν κατάλαβε στο βαθμό που θα ήταν επιθυμητό τι γινόταν με το λιμάνι και την έλευση της Cosco.  Έτσι μπορεί ανέξοδα ο καθένας που βρίσκεται εκλεγμένος σε ένα δημόσιο πόστο ν’ αλλάζει στάση όποτε αλλάζει το κόμμα που είναι στην κυβέρνηση και δεν έχει καμία συνέπεια.  Αυτή τη φορά σε ανοιχτές συγκεντρώσεις που τις καλούμε εμείς, εξηγούμε μόνοι ή ακόμη καλύτερα από κοινού με άλλους εργαζόμενους τα ίδια πράγματα. Στον Πειραιά είχαμε την ευκαιρία να το κάνουμε μαζί με τους εργαζόμενους από τη Ζώνη που ήταν στον ΗΣΑΠ και έκαναν μία σειρά από εκδηλώσεις και την αφήσαμε να πάει χαμένη.
  3. Για όλα αυτά απαραίτητη είναι η ύπαρξη έντυπου υλικού και οι κοινά συμφωνημένοι στόχοι καμπάνιας. Ένα μήνα τώρα στο κομμάτι της καμπάνιας προς τα έξω δεν έχουμε βγάλει ακόμη υλικό που θα προσπαθεί να εξηγήσει στην ελληνική κοινωνία γιατί δεν πρέπει να ξεπουληθούν τα λιμάνια. Έχουμε ήδη το αρνητικό παράδειγμα της σύμβασης με την Cosco και πρέπει να το   συνδέσουμε με τα όσα ακούγονται για 51% στο δημόσιο και συμβάσεις παραχώρησης. Πανώ και υλικό για να μοιραστεί στους χρήστες του λιμανιού στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη.
  4. Είναι σε εκκρεμότητα ακόμη η σύσταση του συντονιστικού αγώνα όπου θα συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Υπάρχει αναγκαιότητα ύπαρξης ενός οργάνου που συλλογικά θα συζητάμε και θα υλοποιούμε τις αποφάσεις που έχουν παρθεί.  Τις τελευταίες εβδομάδες σαν παράταξη στις περίπου καθημερινές μας οχλήσεις για το περιεχόμενο των πανώ και των κειμένων έχουμε βαρεθεί να ακούμε παραινέσεις για να φτιάξουμε σχέδια κειμένων που όταν ετοιμάζονται και παραδίδονται κανείς δεν τα βλέπει και δεν τα συζητά. 
  5.  Έχουμε την τύχη να έχει ξεσηκωθεί ο κόσμος και να είναι επί πολλές ημέρες στις πλατείες και να συζητά τα πάντα σε καθημερινές ανοιχτές συνελεύσεις. Το κοινό που εναγωνίως αναζητούσαμε στις προηγούμενες κινητοποιήσεις μας είναι εκεί συγκεντρωμένο καθημερινά.  Οι διαδικασίες για να συζητήσουμε μαζί του είναι ανοιχτές για να τις χρησιμοποιήσουμε.  Πολλοί αντιμετωπίζουν φοβικά αυτές τις διαδικασίες.  Νομίζουμε ότι θα πρέπει να συμμετάσχουμε σαν εργαζόμενοι που μιλούν υπερασπιζόμενοι τα δημόσια αγαθά και τις ΔΕΚΟ. Ν’ ακούσουμε την κριτική για αυτές   και να διαλύσουμε τις εντυπώσεις ότι υπερασπιζόμαστε τις στρεβλή λειτουργία τους και τη διατήρηση των συντεχνιακών προνομίων μας.

Η πολιτική αυτή των εγχώριων και διεθνών κέντρων εξουσίας που απειλεί να μας ισοπεδώσει δεν αντιμετωπίζεται χωρίς να υπάρχει συγκρουσιακή λογική και χωρίς να προέχει η δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου των θιγόμενων απ’ αυτή. Πρέπει όλοι να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων προτάσσοντας έναν υγιή συνδικαλισμό, γνήσιο εκφραστή των συμφερόντων των εργαζομένων, που δεν αναλώνεται σε μικροκομματικές σκοπιμότητες, δεν αγωνίζεται να διατηρήσει εσωκομματικές ισορροπίες και κυρίως δεν ετεροκαθορίζεται.  Να εμπνεύσουμε ξανά την εμπιστοσύνη και ν’ ανυψώσουμε το ηθικό στους/στις συναδέλφους-σες που είναι απογοητευμένοι-ες από τη γενικότερη κατάσταση και την αντίδραση των συνδικάτων σ’ αυτή.

 

Επειδή οι επόμενες μέρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για την απρόσκοπτη πορεία αυτής της ισοπεδωτικής πολιτικής:

 

Συμμετέχουμε δυναμικά

  • Στη 48ωρη απεργία των συνδικάτων την ερχόμενη βδομάδα, τις μέρες που θα συζητηθεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2011-2015 στη Βουλή.
  • Στις κινητοποιήσεις που θα οργανωθούν γι’ αυτό το λόγο στη Πλατεία Συντάγματος.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ
 
 
 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
6/6/2011
 
«Πλατεία Συντάγματος» έξω από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά!

 
 Άνεργοι από τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος θα στήσουν τη δική τους «Πλατεία Συντάγματος» στον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά την ΤΡΙΤΗ 7 Ιουνίου από τις 12 το μεσημέρι και κάθε ημέρα.
 
Οι άνεργοι του Πειραιά, οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι και όλοι όσοι ισοπεδώνονται από την βάρβαρη μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζεται, θα δώσουν το δικό τους παρόν οργής, αντίστασης και αλληλεγγύης και θα επιδιώξουν να συνεχιστούν τα βήματα συντονισμού που έχουν ήδη λειτουργήσει θετικά και να συμπορευτούν σε κοινούς αγώνες, με όλους τους κοινωνικούς φορείς της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, γιατί η ζωή δεν πεθαίνει μόνο στη ΖΩΝΗ αλλά σε όλο το Πειραιά. Τίποτα δεν έχει τελειώσει, όλα τώρα αρχίζουν.
 
Για την καλύτερη ενημέρωση της προσπάθειας αυτής θα δοθεί Συνέντευξη τύπου την ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΝΗ  στη πλατεία Λουδοβίκου (ΗΣΑΠ – Πειραιά), στις 11:00.
 
Παρακαλούμε για την κάλυψή σας.
 
 
Η Συντονιστική Επιτροπή για τη σωτηρία της Ζώνης

  
 
 Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Τώρα αρχίζουν όλα.
 
 
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Οι τελευταίες ενωτικές διεργασίες στη Ζώνη, και η ελπίδα που γεννιέται σήμερα στις πλατείες όλης της χώρας δείχνει τον τρόπο και το δρόμο του αγώνα.
 Οι εργαζόμενοι- άνεργοι της Ζώνης επιβάλλεται να περπατήσουν τον ίδιο αυτό  δρόμο του αυτοσεβασμού και της αξιοπρέπειας.
Έχοντας βγάλει τα συμπεράσματά μας από τις μέχρι τώρα προσπάθειες, προχωράμε στην κινητοποίηση που θέλει η συντριπτική πλειοψηφία των μεταλλεργατών και ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σήμερα.
Η Τρίτη 7 Ιούνη γίνεται η αρχή του αγώνα που δεν θα σταματήσει αν δεν δοθούν λύσεις στα κρίσιμα προβλήματά μας: ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ – ΔΟΥΛΕΙΑ  – ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Πάμε στον Ηλεκτρικό και μένουμε όσο χρειαστεί, προβάλλοντας τα αιτήματά μας απαιτώντας η φωνή των μεταλλεργατών να πετάξει πάνω από τα καράβια και να ακουστεί σε όλο τον Πειραιά.
Επιδιώκουμε να συντονίσουμε τα βήματα του αγώνα με κάθε κομμάτι εργαζομένων που πλήττονται από τη βάρβαρη κυβερνητική πολιτική. Πρώτα απ’όλα να ενώσουμε τη δράση μας με τους εργαζόμενους  του ΟΛΠ, για να μην περάσει το ξεπούλημα του ΟΛΠ, που θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τη Ζώνη.
Επιδιώκουμε το συντονισμό όλων των κοινωνικών φορέων της ευρύτερης περιοχής, κάτι που ήδη έχει ξεκινήσει με θετικά αποτελέσματα. Σωματεία, δήμοι, σύλλογοι, επαγγελματίες και έμποροι ,συλλογικότητες, κινήσεις ανέργων ,μαθητές και φοιτητές, θέλουμε να ενωθούν μαζί μας όχι σαν συμπαραστάτες αλλά σαν συναγωνιστές και να απαιτήσουμε όλοι μαζί:

 ΦΕΡΤΕ ΤΩΡΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΝΗ
 
Γιατί αργοπεθαίνοντας η ζώνη, αργοπεθαίνει οικονομικά και κοινωνικά ολόκληρος ο Πειραιάς.
 
ΑΣ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ. ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ.

Μαχόμαστε για να σταματήσει η κυβέρνηση τη διάλυση της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας στην Ελλάδα. Τέρμα πια οι υποσχέσεις τα «θα» και κάθε είδους επιτροπές και συμβούλια που επιδιώκουν την εξαπάτηση των μεταλλεργατών μέχρι να πεθάνει η Ζώνη.
Καταθέτουμε τις προτάσεις μας σε όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, σε δήμους, βουλευτές και κυβέρνηση και απαιτούμε να πάρουν θέση «χθες» όχι αύριο.
Οι μεταλλεργάτες βρίσκονται σε πλήρη εξαθλίωση, δεν μπορούν να περιμένουν άλλα «θα».
Ο καθένας θα κριθεί απ΄τη στάση του απέναντι στα δίκαια αιτήματα των μεταλλεργατών.
Εκεί θα κριθεί ο κάθε συνδικαλιστικός, δημοτικός, πολιτικός, επαγγελματικός, κοινωνικός φορέας και οι μεταλλεργάτες αυτή τη φορά δεν έχουν διάθεση να ξεχάσουν και να δώσουν συγχωροχάρτια.
 
 Γι’ αυτό απαιτούμε από την κυβέρνηση να αφήσει την κοροϊδία και μέσα από διυπουργικό όργανο με τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων φορέων (εργαζόμενοι, επαγγελματικές ενώσεις) να πάρει αποφάσεις άμεσης υλοποίησης για τη σωτηρία της ζώνης και πριν απ΄όλα για τη διαρκή κάλυψη των ανέργων μέχρι να υλοποιηθούν οι αποφάσεις και να έρθει δουλειά.
Αν και αυτή τη φορά δεν ακούσουν τη φωνή των εργατών , ένα πράγμα τους υποσχόμαστε
Θα συνεχίσουμε να είμαστε στις πλατείες και τους δρόμους μαζί με όλους τους άλλους Έλληνες που σήμερα απαιτούν ανθρώπινη ζωή με το σύνθημα που αγκαλιάζει όλο το λαό:

ΔΕΝ  ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ
 
 

ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 7 ΙΟΥΝΗ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΘΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ
ΓΙΑ ΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΑΙΟ.

Για την καλύτερη προετοιμασία του αγώνα μας
καλούμε σε συγκέντρωση τους άνεργους συναδέλφους της ζώνης
την Πέμπτη στις 10 το πρωί στο Πέραμα,
 έξω από το παράρτημα του Συνδικάτου.
 
Ως τότε συμμετέχουμε και ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή της Πλατείας Συντάγματος.
 
 
 
 
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ
(email: sintonistikozonis@gmail.com)

Η Πλατεία ήταν γεμάτη…

Άνεργοι και σκληρά δοκιμαζόμενοι εργαζόμενοι του Πειραιά,

Όλοι μας ζούμε σε μια σκληρή πραγματικότητα, στην πιο άγρια βαρβαρότητα που επέβαλλαν σε μας αυτοί που καταλήστεψαν τον τόπο και που σήμερα μας ζητάν μέσα από ατέλειωτες θυσίες να σώσουμε τάχα την χώρα, να σώσουμε δηλαδή τα δικά τους κλεμμένα κέρδη και την κυριαρχία τους.

Οι άνεργοι ζούμε μέσα στην εξαθλίωση, με την καθημερινή απειλή της πεινάς, οικογένειες διαλύονται, τα φροντιστήρια των παιδιών σταματάνε, υπερήφανοι εργάτες κλείνονται μέσα στα σπίτια με την ανέχεια και την γκρίνια να δηλητηριάζουν την ζωή μας.

Εργαζόμενοι ζουν σε ένα καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης, απόλυτης εργοδοτικής τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς, με μισθούς και μεροκάματα πείνας και την απειλή της απόλυσης πάνω από τα κεφάλια τους.

Τα νιάτα είτε σπουδάζουν, είτε βγαίνουν στο δρόμο της βιοπάλης, βλέπουν τα όνειρά τους να σκοτώνονται, τις ελπίδες τους να διαλύονται, βλέπουν μια κοινωνία να θέλει να τους «εντάξει» σε ένα βρώμικο κόσμο σαπίλας και διαφθοράς.

Οι συνταξιούχοι, αυτοί που έδωσαν ιδρώτα και αίμα για να τα βγάλουν πέρα μια ολόκληρη ζωή βλέπουν τώρα να τους σκοτώνουν σαν τα …γερασμένα άλογα.

Αυτός είναι ο «όμορφος» κόσμος τους…ο-‘αγγελικά-πλασμένος ,που έφτιαξαν οι κυβερνήσεις , οι τρόικες και τα ΔΝΤ!

Να τους τα πάρουμε πίσω!  Να πάρουμε τη Ζωή που μας ανήκει!

Εμείς οι άνεργοι της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, πέρα από κόμματα και γραφειοκρατικά συνδικάτα ενωνόμαστε και κατεβαίνουμε στην πλατεία μπροστά στον Ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά, από την Τρίτη 7 του Ιούνη, για να ενώσουμε την φωνή μας με τους συγκεντρωμένους στις άλλες πλατείες της χώρας.

Σας καλούμε όλους, λιμενεργάτες, ναυτεργάτες, άνεργους και εργαζόμενους, νέους και συνταξιούχους να ενωθούμε, να κάνουμε την οργή μας και την αγανάκτησή μας δύναμη αγώνα και διεκδίκησης

Να απαιτήσουμε επίδομα ανεργίας για όλους! Δουλειά για όλους τους ανθρώπους!

Μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις, τέτοιους που να μας εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή και ανθρώπινη ζωή!

ΛΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΩΜΕΝΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 7 ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ

Άνεργοι της Ζώνης

 

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι καταιγιστικές.  Παραμονές λήψης της 5ης δόσης του δανείου, στήνεται ξανά στη χώρα ένα σκηνικό κατατρομοκράτησης των πολιτών.

Οι σκηνοθέτες: τρόϊκα, κυβέρνηση, ΣΕΒ, οίκοι αξιολόγησης, πάσης φύσεως «σοβαροί» αναλυτές και δημοσιογράφοι.

Τα στοιχεία του:  Αν δεν πάρουμε τα χρήματα της δόσης στις 15 Ιουνίου πάμε σε στάση πληρωμών.  Για ν’ αποφύγουμε αυτό το ενδεχόμενο απαιτούνται αιματηρές θυσίες.  Τα συνήθη πρόβατα προς σφαγή είναι ξανά η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. 

Πιο συγκεκριμένα:

  • Με συνοπτικές διαδικασίες αποφασίστηκε η ιδιωτικοποίηση του συνόλου των Δ.Ε.Κ.Ο., μεταξύ αυτών και τα λιμάνια. 
  • Τα εργασιακά δικαιώματα στον ιδιωτικό τομέα για πολλοστή φορά μπήκαν στο στόχαστρο, με ρυθμίσεις για εξάμηνη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και αμοιβές για τους κάτω των 25 ετών εργαζομένους 20% μειωμένες σε σχέση με τις προβλεπόμενες στην Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
  • Ανακοινώθηκε συγχώνευση/κατάργηση δημόσιων φορέων και οργανισμών.  Οι 7.000 εργαζόμενοι σε αυτούς θα «αξιολογηθούν» από το ΑΣΕΠ.  Η αξιολόγηση αυτή προφανώς είναι το περιτύλιγμα για τις απολύσεις.

Η πιο σκληρή νέο-φιλελεύθερη πολιτική που καταστρέφει την ελληνική κοινωνία, καλά κρατεί.  Θα σωθεί με τη λήψη αυτών των μέτρων η οικονομία;  ΟΧΙ.  Το δημόσιο χρέος μετά από ένα χρόνο εφαρμογής του μνημονίου αυξήθηκε και στην περίπτωση που εφαρμοστούν τα νέα μέτρα σύμφωνα με στοιχεία του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ το 2013 θα χρειαστούν νέα μέτρα και επιπλέον 120 δις ευρώ νέο δάνειο.

Με την ιδιωτικοποίηση δημοσίων οργανισμών η κυβέρνηση συνειδητά εγκαταλείπει τα εργαλεία εκείνα κρατικής παρέμβασης που θα βοηθούσαν να συγκρατηθεί η ελληνική κοινωνία από τη διολίσθηση προς την εξαθλίωση και να προωθηθούν πολιτικές αναδιανομής του πλούτου αυτής της χώρας.  Γιατί πράγματι «λεφτά υπάρχουν», μόνο που συνεχίζουν να φεύγουν από τις τσέπες των πολλών και να κατευθύνονται στις τσέπες των λίγων. 

Με τι τρόπους μπορεί να γίνει αυτή η παρέμβαση;  Μπορείς να επιβάλλεις στις δημόσιες ΔΕΚΟ να μην αυξήσουν τα τιμολόγια ή να μην σταματήσουν τις παροχές σε νοικοκυριά που αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.  Ενδεικτικά η ΔΕΗ έχει 200.000 οφειλέτες, που όμως δεν μένουν στο σκοτάδι.  Μπορείς να ασκήσεις πολιτική επιτοκίων από ένα ισχυρό δημόσιο τραπεζικό πυλώνα.  Μπορείς να παγώσεις τα τιμολόγια στα δημόσια λιμάνια για να αποφύγεις επιπλέον αυξήσεις των ναύλων στην ακτοπλοΐα και να διευκολύνεις τις μετακινήσεις στα νησιά, την ίδια στιγμή που οι ακτοπλόοι δεν συζητούν το πάγωμα των εισιτηρίων.

Από τις δημόσιες συζητήσεις των «σοβαρών» αξιωματούχων και δημοσιογράφων ενώ περισσεύουν οι αναφορές στα οικονομικά μεγέθη, και στη κενού περιεχομένου έννοια της σωτηρίας της χώρας, απουσιάζουν εντελώς αυτοί που δίνουν περιεχόμενο σε αυτές τις έννοιες.  Αυτοί είναι οι πολίτες αυτής της χώρας.  Οι εργαζόμενοι, που βλέπουν τα δικαιώματά τους να εξανεμίζονται και οι άλλοι που είτε είναι άνεργοι, είτε δεν έχουν καταφέρει να μπουν καν στην αγορά εργασίας.  Σύμφωνα με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς είναι 1.200.000 άνθρωποι σε μία χώρα που έχει υποτυπώδεις μηχανισμούς κοινωνικής στήριξης. 

Όλοι εμείς που είμαστε αντίθετοι σ’ αυτή τη πολιτική ξαναμπαίνουμε δυναμικά στο προσκήνιο με τις καθημερινές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος και σταδιακά και στις άλλες πλατείες της χώρας.  

Εκεί μας δίνεται μία μοναδική ευκαιρία να συναντηθούμε και να εξηγήσουμε τι συμβαίνει στο χώρο δουλειάς του καθένα.  Μας δίνεται η ευκαιρία να γκρεμίσουμε πλαστούς διαχωρισμούς μεταξύ των ρετιρέ των Δ.Ε.Κ.Ο., των βολεμένων κηφήνων του Δημοσίου και των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα που στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» έχουν σαν στόχο την ισοπέδωση του συνόλου των εργαζομένων της χώρας .  Άλλωστε αν τα μέτρα περάσουν, η γενιά των 700 ευρώ θα έχει  με τη σειρά της μετατραπεί σε ρετιρέ. 

Μας δίνεται η ευκαιρία με τη διπλή μας ιδιότητα του εργαζόμενου σε Δ.Ε.Κ.Ο. αλλά και του πολίτη που κάνει χρήση των υπηρεσιών τους να μιλήσουμε για τη χρησιμότητά τους ως εργαλεία κρατικής παρέμβασης στην οικονομία και άσκησης κοινωνικής πολιτικής, να εξηγήσουμε τη στρατηγική απαξίωσής τους που βιώνουμε εδώ και χρόνια και να συζητήσουμε ένα καλύτερο τρόπο λειτουργίας τους που θα δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στο ρόλο τους που είναι η εξυπηρέτηση του συμφέροντος των πολλών. 

Μας δίνεται η δυνατότητα ν’ απαιτήσουμε να σταματήσει η καταστροφική αυτή πολιτική.  Να σταματήσει η επί δεκαετίες απαξίωση της εργασίας, πολιτική που έχει συμβάλλει διεθνώς στη δημιουργία της κρίσης χρέους και στη σημερινή κοινωνική κρίση.

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στο Συλλαλητήριο του Σαββάτου 4/6, στις 11.00 π.μ., στην Ομόνοια. με την ίδια διάθεση που συμμετέχουμε στο Σύνταγμα.

Σας καλούμε να συμμετάσχετε την Κυριακή στις 6.00 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος, στη νέα πανευρωπαϊκή ημέρας κινητοποίησης με αίτημα την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Σας καλούμε από την επόμενη εβδομάδα να συμμετάσχετε σε όποιες άλλες πλατείες οργανωθούν δράσεις από πολίτες σαν και εμάς που δεν ανέχονται άλλο να τους καταστρέφουν τη ζωή και να τους κλέβουν τα όνειρα.

Γιατί όπως λέει και ένα πανώ στην πλατεία Συντάγματος:

Θέλουμε πίσω τη ζωή μας, θέλουμε πίσω την ευτυχία μας, θέλουμε πίσω την αξιοπρέπειά μας